Geweldige stem, geweldige muziek en geweldig haar. Ja, vooral het haar :)
zaterdag 11 februari 2012
maandag 16 januari 2012
Heden/Verleden
Het verleden eren, omdat het heden te dichtbij is. Wat best vreemd lijkt, omdat het verleden ooit het heden was. Het punt is dat wanneer iets achter de rug is, je begint alles te analyseren en te herleven. Kleine fouten die je hebt gemaakt zie je als natuurrampen en de positieve dingen ga je nog mooier maken. Leven in het verleden, het vorige heden, is een bekend fenomeen.
Waarom is het zo lastig om het verleden te laten rusten? Omdat we nooit in het heden leven. We leven in het verleden en in de toekomst. Elke dag denken we terug aan onze fouten, wat we anders konden doen en vervolgens denken we aan de toekomst; hoe we de toekomst heel anders gaan aanpakken. De kern van het probleem is verandering. We willen zo graag het verleden, de toekomst en vooral onszelf veranderen dat we vergeten dat we in het heden moeten leven om dit te bereiken. Morgen ga ik op dieet, volgend jaar stop ik met roken en gisteren had ik tijd voor haar vrij moeten maken.
zondag 12 december 2010
donderdag 25 november 2010
zondag 21 november 2010
''I can be your superman!''
Craig McDean verandert modellen in superhelden! McDean dacht hey laat ik eens superhelden als thema nemen en wat plaatjes schieten. Ik vond de foto's, en het idee, heel tof dus ik deel het even met jullie.
De (saaie) realiteit
Niets is wat het lijkt, maar wat nog erger is dat niets is wat je ervan verwacht. Ik heb een gewoonte dat ik een bestaand persoon/object/evenement/whatever ga verder creëren in gedachten tot iets geweldigs; een bijna onnatuurlijke perfectie. Ik vergeet vaak bij het creëren dat ik rekening moet houden met de realiteit en hierdoor raak ik altijd teleurgesteld, want de werkelijkheid voldoet niet aan me eigen geperfectioneerd beeld ervan. Zo heb ik veel mensen onrecht aangedaan door ze simpelweg niet langer te willen spreken, omdat ze in me hoofd heel anders waren! Imposters! Heel veel feestjes, afspraken, evenementen zijn dan ook snel saai want als je eens wist hoe ik het in me hoofd had bedacht; over elk detail nagedacht en tot in de puntjes verwerkt en uitgevoerd en tot iets magistraals verwerkt. Als je in me hoofd kon kijken, dan zou je nooit meer iets anders willen zien. Je zou het kunnen vergelijken met de architect in Inception, die de droom vorm geeft. Zoiets doe ik ook, alleen niet slapend. Ik hou nu wel op over dit onderwerp, want het wordt allemaal een tikkie vreemd en ik voel dat ik jullie aandacht verlies. Hier nog wat entertainende weetjes:
Duvel zegt in het liedje ''Buitenwesten'': ''Ik heb moeilijke stalkers en gemakkelijke fans'' en ik dacht jarenlang dat hij ''Ik heb moeilijke standjes en gemakkelijke fans'' zei. En ik moest er altijd om lachen en vond het een geniale line, tot een gast me vertelde dat het liedje helemaal niet zo gaat (dankje Patrick). Wederom viel alles in duigen en kreeg ik een ticket terug naar de werkelijkheid.
''A little bag of poo came'' verstond ik in plaats van ''A little bag of cocaine'' in Hotel song van Regina Spektor. Ik luister het liedje nog regelmatig, en ik hoor nog steeds a little bag of poo came. (haha een zakje poep)
Ik zou liedjes moeten schrijven, of herschrijven, want laten we eerlijk zijn dit is wel een stukje genialiteit wat je hierboven leest.
Duvel zegt in het liedje ''Buitenwesten'': ''Ik heb moeilijke stalkers en gemakkelijke fans'' en ik dacht jarenlang dat hij ''Ik heb moeilijke standjes en gemakkelijke fans'' zei. En ik moest er altijd om lachen en vond het een geniale line, tot een gast me vertelde dat het liedje helemaal niet zo gaat (dankje Patrick). Wederom viel alles in duigen en kreeg ik een ticket terug naar de werkelijkheid.
''A little bag of poo came'' verstond ik in plaats van ''A little bag of cocaine'' in Hotel song van Regina Spektor. Ik luister het liedje nog regelmatig, en ik hoor nog steeds a little bag of poo came. (haha een zakje poep)
Ik zou liedjes moeten schrijven, of herschrijven, want laten we eerlijk zijn dit is wel een stukje genialiteit wat je hierboven leest.
maandag 8 november 2010
Mandarijn Update
Het is hoog tijd voor een update. Ik heb de tijdmachine van Dio geleend (ja hij heeft inmiddels genoeg geld gespaard en eentje gekocht) om jullie terug te nemen naar januari 2010!
Het is januari; ik ben 18 jaar, geniaal en zit in vwo 6. Ik was traditiegetrouw veel afwezig op school en werd op het matje geroepen. Vergezeld met me moeder ging ik op het matje staan, lekker knus hoor op zo'n matje staan. Het vervelende van op het matje geroepen worden is dat als je op het matje eenmaal staat je daarna ook het kantoor binnen moet treden. Minder leuk. Ik kreeg het nieuws te horen dat ik het hele schooljaar maar 20% aanwezig was, en dat leraren (en zelfs leerlingen) klaagden over dit feit. Vanwege mijn afwezigheid,ondanks dat ik uitstekende cijfers had, wil het schoolbestuur me uitsluiten van eindexamen doen. De rest van het gesprek volg ik niet, want ik ben in shock. Mijn enige ticket uit deze hel wordt me ontnomen. Eenmaal buiten verkeer ik nog steeds in shock toestand en ik wil het liefst kotsen. Me moeder, ook wel bekend als held, geeft me een korte samenvattig van wat er net besproken is. Op magische wijze heeft ze ervoor gezorgd dat ik toch een kans krijg. Onder enkele voorwaarden waar ik me komende maanden aan moet houden, mag ik toch examens doen. Vol ongeloof staar ik haar aan, en dan knuffelt ze me en zegt dat ik naar huis moet fietsen. Eenmaal op de fiets check ik nog een laatste keer of er niemand in de buurt is en dan begin ik te janken. (Ik huil bijna altijd alleen). Hartverscheurend te huilen alsof de wereld eraan gaat, want falen is geen optie en ik had bijna een epic fail moment als ik echt uitgesloten was van examens doen.
29 januari 2010: Ik ben jarig en wordt 19 jaar. Echt waar meer valt er niet te melden over die dag.
31 januari 2010: Ik ontmoet Robin en hij geeft me mini mouse oortjes kado en ik ben super ubber blij. Niet alleen vanwege de oortjes, maar ook door Robin.
Februari t/m Maart 2010: Blanco.
April 2010: Ik maak voor het eerst Boef en de Aap live mee in de WATT. Legendary. Vossenjacht nog steeds track nummer 1 om de tent keihard mee af te breken.
Mei 2010: Examens!
Juni 2010: - Geslaagd! Ik moest heel hard huilen. Me moeder zei dat ik gek ben.
- Diploma uitreiking: Ik was de allermooiste. Eerlijk waar.
- Naar Boogiedown festival in Breda geweest. Het was lame en me ziel huilt. Boogiedown 2009 was geniaal.
Juli 2010: Voor het eerst me zus opgezocht die in Engeland woont. Super cool vet gaaf! Twee weken werd ik rondgereden in een mercedes en werd ik verwend met kado's en lekker eten. Ow ja in Engeland zijn de wc's overal gratis! Op de een of andere manier is alles leuker in Engeland. Zelfs de regen is meer stoer daar dan hier. Reden genoeg om te verhuizen.
Augustus 2010: Werken.
September: Begin aan me studie media en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam!
Oktober: Blanco.
November: Welkom terug in de toekomst! Ik breng even de tijdmachine terug naar Dio.
Door de maanden heen heb ik meerdere keren gewisseld van haarkleur. Me haar was destijds slachtoffer van me verveling. Van blond naar rood naar kastanje bruin naar heel licht blond, naar donker blond tot bruin. Nu is het licht bruin. Ik doe wel vaker rare dingen uit verveling; van bungeejumpen tot verliefd worden.
Het is januari; ik ben 18 jaar, geniaal en zit in vwo 6. Ik was traditiegetrouw veel afwezig op school en werd op het matje geroepen. Vergezeld met me moeder ging ik op het matje staan, lekker knus hoor op zo'n matje staan. Het vervelende van op het matje geroepen worden is dat als je op het matje eenmaal staat je daarna ook het kantoor binnen moet treden. Minder leuk. Ik kreeg het nieuws te horen dat ik het hele schooljaar maar 20% aanwezig was, en dat leraren (en zelfs leerlingen) klaagden over dit feit. Vanwege mijn afwezigheid,ondanks dat ik uitstekende cijfers had, wil het schoolbestuur me uitsluiten van eindexamen doen. De rest van het gesprek volg ik niet, want ik ben in shock. Mijn enige ticket uit deze hel wordt me ontnomen. Eenmaal buiten verkeer ik nog steeds in shock toestand en ik wil het liefst kotsen. Me moeder, ook wel bekend als held, geeft me een korte samenvattig van wat er net besproken is. Op magische wijze heeft ze ervoor gezorgd dat ik toch een kans krijg. Onder enkele voorwaarden waar ik me komende maanden aan moet houden, mag ik toch examens doen. Vol ongeloof staar ik haar aan, en dan knuffelt ze me en zegt dat ik naar huis moet fietsen. Eenmaal op de fiets check ik nog een laatste keer of er niemand in de buurt is en dan begin ik te janken. (Ik huil bijna altijd alleen). Hartverscheurend te huilen alsof de wereld eraan gaat, want falen is geen optie en ik had bijna een epic fail moment als ik echt uitgesloten was van examens doen.
29 januari 2010: Ik ben jarig en wordt 19 jaar. Echt waar meer valt er niet te melden over die dag.
31 januari 2010: Ik ontmoet Robin en hij geeft me mini mouse oortjes kado en ik ben super ubber blij. Niet alleen vanwege de oortjes, maar ook door Robin.
Februari t/m Maart 2010: Blanco.
April 2010: Ik maak voor het eerst Boef en de Aap live mee in de WATT. Legendary. Vossenjacht nog steeds track nummer 1 om de tent keihard mee af te breken.
Mei 2010: Examens!
Juni 2010: - Geslaagd! Ik moest heel hard huilen. Me moeder zei dat ik gek ben.
- Diploma uitreiking: Ik was de allermooiste. Eerlijk waar.
- Naar Boogiedown festival in Breda geweest. Het was lame en me ziel huilt. Boogiedown 2009 was geniaal.
Juli 2010: Voor het eerst me zus opgezocht die in Engeland woont. Super cool vet gaaf! Twee weken werd ik rondgereden in een mercedes en werd ik verwend met kado's en lekker eten. Ow ja in Engeland zijn de wc's overal gratis! Op de een of andere manier is alles leuker in Engeland. Zelfs de regen is meer stoer daar dan hier. Reden genoeg om te verhuizen.
Augustus 2010: Werken.
September: Begin aan me studie media en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam!
Oktober: Blanco.
November: Welkom terug in de toekomst! Ik breng even de tijdmachine terug naar Dio.
Door de maanden heen heb ik meerdere keren gewisseld van haarkleur. Me haar was destijds slachtoffer van me verveling. Van blond naar rood naar kastanje bruin naar heel licht blond, naar donker blond tot bruin. Nu is het licht bruin. Ik doe wel vaker rare dingen uit verveling; van bungeejumpen tot verliefd worden.
Terug van weggeweest
1 april 2010. Dat is de laatste keer dat ik iets heb geschreven. Er is een bepaalde mate van onrecht dat ik mezelf (en misschien ook wel anderen) aandoe door niet te schrijven. Je verwacht vast hele goeie redenen voor het niet delen van mijn o zo interessante hersensspinsels. Die zijn er wel hoor. Telt overmatig tv kijken als een goede reden?
Niet getreurd, want ik ben terug van weggeweest en ik hoop dat ik dit keer langer blijf hangen. Ik hoop dat ik deel uit ga maken van je dagelijkse routine, je verslavingen en dat deze site in je bookmarks lijstje staat; net onder RedTube. Ik betwijfel namelijk dat welke site dan ook daar boven komt te staan.
Stay tuned people!
Niet getreurd, want ik ben terug van weggeweest en ik hoop dat ik dit keer langer blijf hangen. Ik hoop dat ik deel uit ga maken van je dagelijkse routine, je verslavingen en dat deze site in je bookmarks lijstje staat; net onder RedTube. Ik betwijfel namelijk dat welke site dan ook daar boven komt te staan.
Stay tuned people!
donderdag 1 april 2010
Ernest van der Kwast stopt
Om de twee weken loop ik trouw naar de Albert Heijn. Niet om boodschappen te doen maar om de Nl10 te halen. Zo ook gisteren. Ik pak de Nl10 en loop al lezend de AH binnen. Geschokeerd lees ik de woorden: Laatste column van Ernest van der Kwast. Ik verstar en blijf midden in het gangpad staan lezen. Als de grootste fan van Ernest van der Kwast komt de brute waarheid hard bij me aan. Onze relatie flitst voor mijn ogen langs: de allereerste column die ik van hem las, onze eerste ontmoeting tijdens het Lezerfeest, onze foto die toen genomen is, al die bankhang momenten met een Nl10 en een espresso in de hand. Het is allemaal voorbij. Nooit meer intieme, ingenieuze, hilarische momenten met Ernest. Met een brok in me keel kijk ik op van de column en kijk om me heen. Ik zie mensen hun boodschappen doen en vakkenvullers iets doen wat op werken lijkt. Ernest van der Kwast stopt, hoe kan het leven door gaan? Verslagen en van slag keer ik terug naar huis. Thuis stort ik me hart uit bij me moeder die me troost met een espresso en me erop wijst dat het misschien een 1 april grap is. “ Er stonden dingen in over espresso’s mam, daar maakt hij geen grapjes over.’’
Videobalk
Volgers
Twitter Updates
Cheeky Quotes
